"Werken met jonge kinderen raakt je."

“Al van jongs af aan ben ik geïnteresseerd in de ontwikkeling van jonge kinderen. Het fascineert me hoeveel en hoe snel zij leren.”

Brigitte begon als fysiotherapeut in een kinderrevalidatiecentrum, waar ze met de allerkleinsten en hun ouders werkte. “Al snel merkte ik dat er meer nodig is om ontwikkeling te stimuleren.” Ze ging orthopedagogiek studeren, werd GZ-psycholoog en schoolde zich tot systeemtherapeut en later tot IMH-specialist.

Kijken naar het kind én de relaties binnen het gezin 

“In de loop der jaren ben ik steeds meer gaan ervaren hoe belangrijk het is om niet alleen naar het kind te kijken, maar ook naar de relaties en patronen binnen het gezin. De IMH-visie sluit daar heel mooi bij aan. Niet het kind als individu staat centraal, maar de relationele context waarin een kind opgroeit. Met de komst van een kleintje worden immers ook ouders geboren. Zij zijn samen in ontwikkeling."

Samen zoeken naar wat er speelt

In haar werk probeert Brigitte het verhaal van het hele gezin te begrijpen. “Wat vertelt dit gedrag ons? Wat heeft dit kindje geleerd in relatie met zijn ouders? Wat hebben ouders zelf meegemaakt? We zijn nergens zo kwetsbaar als in het ouderschap. Tegelijkertijd willen ouders het beste voor hun kind. Juist daarin ligt vaak een opening voor verandering en groei.”

Soms begint die verandering met iets heel kleins. “Ik was eens op huisbezoek bij een moeder die haar baby aan het verschonen was. De ouders hadden hulp gezocht omdat hun kindje veel huilde. De baby brabbelde, keek nieuwsgierig om zich heen en pakte een doekje. Moeder verzorgde haar baby, maar zei niets.”

Woorden geven

Brigitte begon woorden te geven aan wat de baby leek te ervaren. “Ik zei bijvoorbeeld: ‘Kijk mama, wat een mooi doekje.’ En: ‘Je hebt een natte broek, dat voelt niet fijn. Mama geeft je een schone luier.’ Door de baby en moeder een stem te geven, hielp ik moeder om de signalen van haar kindje te zien en erop te reageren.” 

Later bleek dat de moeder een traumatische bevalling had meegemaakt.Dat had grote impact op het contact met haar kindje. “Zoiets weet je niet als je binnenkomt. Het vraagt geduld en samen zoeken naar wat er speelt. Dat maakt dit werk voor mij zo mooi."

We dragen elkaar als team

Dat zoeken doet Brigitte samen met haar collega’s. “We hebben een ervaren team met onder andere een systeemtherapeut, vaktherapeuten, thuisbehandelaren, psychologen en een psychiater. Iedereen kijkt vanuit een andere invalshoek naar het gezin, maar vanuit een gedeelde visie. Daardoor zien we meer, leren we van elkaar en komen we samen tot betere zorg.”

Die samenwerking gaat verder dan de inhoud. “Dit werk raakt je soms. Dan is het fijn dat collega’s ook aan jou vragen: wat doet deze casus met jou? Zoals wij de gezinnen dragen, zorgen we als team ook voor elkaar.”

Kwetsbaar én kansrijk

Gezinnen helpen: dat is voor Brigitte al haar hele loopbaan haar drijfveer. "Ik werk met jonge kinderen en hun ouders in een kwetsbare én kansrijke fase van hun leven. Als ouders hun kind beter gaan begrijpen en ik zie dat er meer verbinding en groei ontstaat, dan weet ik waarom ik voor dit werk heb gekozen.”