Teuntje over haar opleiding tot Verpleegkundig Specialist

Hoe en waarom heb je besloten de opleiding tot VS in de ggz te volgen?

"Als kind wilde ik twee dingen worden: moeder en (dieren)dokter. Voor mensen of dieren maakte me niet zoveel uit. Toen ik op mijn 16e naar het hbo ging, had ik eigenlijk geen idee wat ik wilde. Geneeskunde leek me heel leuk, maar zes jaar studeren en dan hopen dat je de specialisatie kan doen die je leuk vindt, vond ik wel een gokje. Omdat je met verpleegkunde veel kanten op kunt, leek me dat een logische keuze. Tijdens mijn stages binnen de AGZ begon ik te twijfelen of dit wel echt iets voor mij was. Ik heb nog overwogen om psychologie te gaan studeren, maar wilde toch graag eerst mijn hbo-opleiding afmaken. Tijdens mijn eerste stage in de GGZ was ik verkocht!

In de jaren daarna heb ik op verschillende hele toffe plekken gewerkt. Toch merkte ik dat ik na enige tijd steeds iets begon te missen. Ik had behoefte aan meer verdieping en wilde graag zelf richting kunnen geven aan behandelingen.

Toen ik net afgestudeerd was, ben ik weleens naar een open dag van de opleiding tot VS GGZ geweest. Ik werd destijds direct enthousiast van de leerstof en dacht: 'Ooit ga ik dit doen.' Dat dat 'ooit' begin 2025 zou zijn, had ik niet verwacht. Ik belde een van de opleiders om wat informatie in te winnen. Totaal niet met de intentie om al aan de opleiding te beginnen, want daar was ik voor mijn gevoel nog lang niet goed genoeg voor. Bovendien had ik het ontzettend naar mijn zin op mijn toenmalige werkplek.

Tijdens het telefoongesprek kreeg ik antwoord op verschillende vragen die ik had. De rol van regiebehandelaar leek me interessant, maar ik wilde niet het directe contact met cliënten verliezen of hen alleen eens in de zoveel tijd zien. Daarnaast was ik ook heel erg geïnteresseerd in diverse psychotherapeutische behandelvormen. Hoe langer we aan het praten waren, hoe enthousiaster ik werd. We spraken af dat ik later zou laten weten of ik wilde solliciteren, maar eigenlijk wist ik het al toen ik ophing. De volgende dag heb ik laten weten dat ik ervoor wilde gaan.

De sollicitatierondes waren een week later, dus ik ben als de wiedeweerga een portfolio gaan samenstellen. Stiekem bleek ik toch best wat extra dingen te hebben gedaan. Als ik nu terugkijk, denk ik dat ik altijd al een bepaalde manier van denken heb gehad. Ik was nieuwsgierig naar waarom bepaalde keuzes werden gemaakt, stelde daar graag vragen over en dacht na over hoe we de zorg misschien nog beter konden maken. Toen realiseerde ik me dat alleen niet zo bewust."

Wat is het leukst aan je opleiding tot VS bij GGz Breburg?

"Wat ik heel erg leuk vind, is dat je tijdens de opleiding echt groeit in je rol. In het begin word je behoorlijk in het diepe gegooid en denk je soms: 'Shit, wat leer en doe ik hier nou eigenlijk?' Naarmate je verder komt, merk je dat dingen steeds makkelijker gaan en dat situaties die eerst ongemakkelijk voelden, steeds vanzelfsprekender worden.

Daarvoor doe je soms dingen buiten je comfortzone. Ik heb bijvoorbeeld best een duidelijke mening, maar ben niet iemand die direct het hoogste woord heeft, graag op de voorgrond staat of voor grote groepen spreekt. Toch doe ik bijvoorbeeld mee aan dit interview en stond ik laatst als spreker op een congres voor ruim 300 mensen. Iets wat ik vooraf behoorlijk spannend vond, maar wat achteraf echt heel erg vet was om te doen!

Daarnaast vind ik het mooi dat je tijdens de opleiding steeds meer je eigen visie ontwikkelt. Wat voor VS wil je eigenlijk worden? Waar liggen je interesses en waar wil je je verder in verdiepen? Als je straks klaar bent, kun je daar zelf richting aan geven. Zo vind ik therapievormen ontzettend boeiend. Er zijn zoveel leuke cursussen die je kunt volgen als je klaar bent. 

Wat ik ook heel mooi vind aan de rol van VS, is dat je vanuit je verpleegkundige achtergrond een eigen perspectief meebrengt. Je leert dit te combineren met medische en psychologische kennis. Je kijkt niet alleen naar psychiatrische symptomen en de behandeling daarvan, maar ook naar wat klachten betekenen voor iemands dagelijks leven en functioneren. Juist wanneer je de verschillende perspectieven van andere disciplines samenbrengt, kun je volgens mij tot hele mooie zorg komen.

Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik geen geneeskunde of psychologie ben gaan studeren. Ik denk dat ik uiteindelijk helemaal op mijn plek zit hiermee."

Wat zouden verpleegkundigen die twijfelen moeten weten?

"Het juiste moment bestaat niet. Over tien jaar had ik mezelf waarschijnlijk nog steeds niet goed genoeg gevonden. Soms moet je gewoon in het diepe springen en dan komt de rest vanzelf wel."